Πριν απαντηθεί το ερώτημα, θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο όρος University (πανεπιστήμιο) προήλθε από το λατινικό «Universitas», που αναφερόταν στην ασχολία των πανεπιστημίων με το «universal» (θέματα παγκοσμίου ενδιαφέροντος). Αν κάποιος έπρεπε να ακολουθήσει κατά γράμμα τον όρο πανεπιστήμιο, τότε ένα σχολείο που αποκαλείται πανεπιστήμιο θα έπρεπε να ασχολείται με περίπου όλα τα γνωστικά αντικείμενα που υπάρχουν, κάτι που φυσικά δεν είναι εφικτό να συμβεί («World Book Encyclopedia»).

Πανεπιστήμιο είναι το ίδρυμα που παρέχει ανώτατη εκπαίδευση με σχολές θεωρητικών (κοινωνικών) και θετικών (φυσικών) επιστημών και στο οποίο αναγνωρίζεται η εξουσία να απονέμει τίτλους και βαθμούς πτυχιακών και μεταπτυχιακών σπουδών στα διάφορα επιστημονικά πεδία («Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα», 1988). Στην Αγγλία κολέγια έγιναν (αρχικά) για να δημιουργηθούν εστίες και χώροι τραπεζαρίας για τους φοιτητές που ακολουθούσαν μία συγκεκριμένη σπουδή. Ανήκαν όμως σε ένα πανεπιστήμιο (όπως και έχουν παραμείνει τα κολέγια της Οξφόρδης ή του Κέιμπριτζ κ.ά.). Ένα κολέγιο σήμερα στην Αγγλία μπορεί να είναι ανεξάρτητο ίδρυμα ή και τμήμα, από διοικητική άποψη, ενός πανεπιστημίου, όπως συμβαίνει με το UCL (University College London), το οποίο έχει διάφορα κολέγια με ανεξάρτητη διοίκηση.

Ο όρος distance learning σημαίνει «από απόσταση» / μάθηση εξ αποστάσεως. Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν τη μάθηση εξ αποστάσεως λόγω της δυνατότητας που δίνει στους φοιτητές να ακολουθούν το πρόγραμμα σπουδών που έχουν επιλέξει χωρίς να παρευρίσκονται στο πανεπιστήμιο. Αυτό γίνεται μέσω του συνδυασμού αυτομελέτης (έντυπο υλικό) και τεχνικών διδασκαλίας με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης (Διαδίκτυο, videoconferencing, υπολογιστές, δορυφορικές εκπομπές, δισκετών, CD Rom και άλλα). Θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος τρόπος distance learning, αλλά κάθε πανεπιστήμιο ακολουθεί ένα δικό του τρόπο συνδυασμού των παραπάνω μέσων. Στην Ελλάδα, πολλά μεταπτυχιακά προγράμματα που πραγματοποιούνται με τη μέθοδο distance learning διοργανώνουν tutorials, σεμινάρια, εξετάσεις με την παρουσία των ξένων ακαδημαϊκών και έτσι θα έλεγε κανείς ότι μοιάζει αρκετά με την κλασική παρακολούθηση. Άλλα προγράμματα έχουν 40% φυσική παρουσία σε αίθουσα και 60% εξ αποστάσεως, άλλα είναι στο 20%-80% κ.λπ. ανάλογα με το πρόγραμμα και το πανεπιστήμιο. Οι συνεργασίες λοιπόν διαφέρουν και θα πρέπει ο ενδιαφερόμενος να ελέγξει τη μορφή διδασκαλίας, αν υπάρχουν tutorial sessions, ποιοι είναι οι υπεύθυνοι του προγράμματος στην Ελλάδα και ποια στήριξη θα έχουν αν χρειαστούν. Το πρώτο πανεπιστήμιο που οργάνωσε προγράμματα σπουδών εξ αποστάσεως (μαζικά) ήταν το Open University της Μεγάλης Βρετανίας το 1969. Σημαντικό είναι σε τέτοιου είδους προγράμματα να ελεγχθούν και οι σχετικοί οργανισμοί πιστοποίησης (Accreditation).

Α. Συμφωνία πιστοποίησης από κάποιο πανεπιστήμιο (VALIDATION)
Το κολέγιο υποβάλλει μια ολοκληρωμένη πρόταση συνεργασίας για κάποιο ή κάποια τμήματα σπουδών, η οποία περιγράφει - περιλαμβάνει:
• το προτεινόμενο πρόγραμμα
• τα εργαστήρια
• τη βιβλιοθήκη
• το επίπεδο καθηγητών
• τον κανονισμό φοίτησης
• κ.λπ.
Το πανεπιστήμιο ελέγχει τα παραπάνω σύμφωνα με τον εσωτερικό του κανονισμό και υποδεικνύει τροποποιήσεις.
Στη συνέχεια στέλνει ομάδα καθηγητών και επιθεωρούν επί τόπου την κατάσταση. Αν χρειάζεται κάνουν σχετικές υποδείξεις για βελτιώσεις. Αυτή η διαδικασία κρατά όσο χρόνο χρειάζεται για να βεβαιωθεί το πανεπιστήμιο ότι όλα είναι σύμφωνα με τις απαιτήσεις του. Όταν τελειώσει η παραπάνω διαδικασία υπογράφεται σύμβαση συγκεκριμένης διάρκειας, η οποία περιλαμβάνει τους όρους συνεργασίας και τους τρόπους ελέγχου του επιπέδου σπουδών. Ο κανονισμός φοιτήσεως και εξετάσεων είναι ίδιος με εκείνον του πανεπιστημίου.

Η αναγνώριση / πιστοποίηση των πανεπιστημίων είναι κρατική υπόθεση και φυσικά θέμα των αντίστοιχων υπουργείων παιδείας σε κάθε χώρα. Η «πιστοποίηση» είναι η διαδικασία όπου ιδιωτικοί, μη κυβερνητικοί εκπαιδευτικοί φορείς με περιφερειακό πεδίο δράσης πιστοποιούν ότι πανεπιστήμια, κολέγια και άλλοι εκπαιδευτικοί οργανισμοί λειτουργούν με τα βασικά επίπεδα ποιότητας που ορίζει η χώρα προέλευσης του εκπαιδευτικού οργανισμού. Σε κάθε χώρα σημαίνει και κάτι διαφορετικό ή έστω ο τρόπος πιστοποίησης είναι διαφορετικός. Στην Αμερική συμβούλια πιστοποίησης (Accreditation councils) είναι τα New England Association of Schools and Colleges, το Middle States Association of Colleges and Schools, το North Central Association of Colleges and Schools, το Northwest Association of Schools and Colleges και το Southern Association of Colleges and Schools. Υπάρχουν και άλλα συμβούλια πιστοποίησης, ανάλογα με την περιοχή που εδρεύει το πανεπιστήμιο ή το κολέγιο και ανάλογα με τον τρόπο σπουδής (π.χ. τα προγράμματα σπουδών από απόσταση έχουν διαφορετικά συμβούλια πιστοποίησης).