Ένα πρόσφατο άρθρο του David Kaplan (Fortune, Νοέμβριος 2010) με έβαλε σε σκέψεις. Ανέλυε τη μεθοδολογία εξέτασης του SAT (Statistical Aptitude Test) που απευθύνεται σε παιδιά που ολοκληρώνουν το λύκειο και θέλουν να εισαχθούν στο πανεπιστήμιο. Η εξέταση είναι πολλαπλής επιλογής (multiple choice) και ένα βιβλίο μιας Αμερικανίδας ψυχολόγου που βασίστηκε στα πορίσματα ερευνών της στα πανεπιστήμια της Αμερικής εξηγούσε πως η μεθοδολογία των εξετάσεων αποτυγχάνει να μετρήσει επίπεδα ηγεσίας και ποιοτικά χαρακτηριστικά όπως η δημιουργικότητα και άλλα.
Τα προγράμματα PMP, τα 2/3 του CFA αλλά και το CIA βασίζονται στις εξετάσεις πολλαπλής επιλογής ενώ το ACCA και το CIMA έχουν εντάξει τέτοια ερωτήματα στα αρχικά τους μαθήματα. Παρά το γεγονός ότι τα προγράμματα αυτά είναι πράγματι πρακτικά και σίγουρα δίνουν εφόδια, θεωρώ ότι επίσης δεν βοηθούν τους συμμετέχοντες στους τομείς της ηγεσίας και των άλλων ποιοτικών χαρακτηριστικών. Βέβαια, θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο στόχος τους δεν είναι αυτός, ούτε βέβαια απευθύνονται σε νέους όπως στο παράδειγμα του SAT. Όμως καμία επαγγελματική εξέταση δεν βοηθά τους μαθητές του να αναπτύξουν τέτοιες πτυχές και ίσως για το λόγο αυτό κατηγορούνται οι απόφοιτοι αυτών των τίτλων ως «τεχνοκράτες» ή περισσότερο πρακτικοί χωρίς απαραίτητα ποιοτικού χαρακτήρα δεξιότητες όπως η επικοινωνία, η ηγεσία, η καινοτομία και άλλα. Μήπως ήρθε η ώρα για πιστοποιούμαστε και σε soft τομείς;…
Δρ. Κωνσταντίνος Κυρίτσης – 7 Νοεμβρίου 2010