Ουσιαστικά οι διαφορές του MSc από το MA αφορούν τις σχολές που αντιπροσωπεύουν. Τα Masters of Arts δίνονται από σχολές και τμήματα που έχουν σχέση με προγράμματα σπουδών που υπάγονται στις Κοινωνικές Επιστήμες, τη Θεολογία, τα Arts Courses γενικότερα, ενώ τα Masters of Science αφορούν τις ‘πρακτικές’ επιστήμες (μαθηματικά, φυσική κλπ). Σε πολλές περιπτώσεις βέβαια, ένα πανεπιστήμιο μπορεί να ‘αντιλαμβάνεται’ διαφορετικά κάποια πράγματα όπως π.χ. υπάρχει Marketing MA και Marketing σε MSc. Αυτό συήθως συμβαίνει όταν το πρόγραμμα σπουδών περιέχει περισσότερο φιλοσοφικό / κοινωνικό περιεχόμενο (άρα θα βρισκόταν ως MA ) η πρακτικό, δηλαδή θα ήταν ερευνητικό, με στατιστικά στοιχεία, πρακτική εφαρμογή κλπ, άρα MSc. Αυτό βέβαια δεν συμβάινει πάντα αλλά σε γενικές γραμμές αυτό ισχύει. Τώρα πια, με την εξέλιξη των επιστημών και με την συγκεκριμενοποίηση των κλάδων και των προγραμμάτων σπουδών υπάρχουν και άλλα abbreviations όπως Med, MEng, ανάλογα με τον κλάδο.

Η προϋπηρεσία δεν είναι απαραίτητη για να κάνει κανείς μεταπτυχιακό ή διδακτορικό. Μόνο σε λίγα συγκεκριμένα προγράμματα σπουδών απαιτείται προϋπηρεσία (π.χ. MBA). Σίγουρα όμως σε πολλούς κλάδους σπουδών η προϋπηρεσία βοηθάει.

Όπως αναφέρθηκε στην εισαγωγή του κεφαλαίου, τα τελευταία χρόνια στον τόπο μας το Μάστερ έχει αποκτήσει μια φετιχιστική υπόσταση φυσικής πορείας σπουδών. Τα πορίσματα της έρευνας που δημοσιεύτηκαν στην προηγούμενη έκδοση του Οδηγού Σπουδών (υπάρχουν σε ηλεκτρονική μορφή στην ιστοσελίδα μας www.studysmart.gr)  έδειξαν ότι είναι προτιμότερο (80%) να κάνει κάποιος Μάστερ παράλληλα με την εργασία ή τουλάχιστον μετά από κάποια χρόνια προϋπηρεσίας. Ο λόγος; Σύμφωνα με το δείγμα ήταν προτιμότερο να ωριμάσει κάποιος σε κάποια εργασία έτσι ώστε να δει και από την πρακτική πλευρά τι ταιριάζει περισσότερο στο χαρακτήρα και στην ιδιοσυγκρασία του και μετά να αποφασίσει. Φυσικά θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι αυτό ισχύει περισσότερο σε κλάδους διοίκησης και οικονομικών (Business, Management, Finance, Accounting κ.λπ.), αφού από τους κλάδους αυτούς προέρχεται και το δείγμα και είναι λογικό να χρειάζονται πρακτική εξάσκηση και εμπειρίες για να κατανοήσει κανείς έννοιες όπως "ισολογισμός", "προϋπολογισμός", "επενδύσεις", "διοίκηση ανθρωπίνων πόρων" κ.λπ. Γι' αυτό και πολλά από το πιο γνωστά MBA (για παράδειγμα) παγκοσμίως απαιτούν τρία-πέντε χρόνια προϋπηρεσίας για την εισαγωγή, να απομυθοποιήσει και από-ρομαντικοποιήσει ορισμένα θέματα όσον αφορά την εργασία σε συνάρτηση με τις σπουδές. Θα πρέπει όμως να σημειωθεί ότι η τάση αυτή δεν αφορά όλους τους κλάδους σπουδών, αλλά περισσότερο τους κλάδους οικονομίας και διοίκησης.

Θεωρητικά, οι μεταπτυχιακοί τίτλοι αποκτώνται με διάφορους τρόπους, αφού φυσικά ολοκληρωθεί ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα σπουδών. Οι τρόποι αυτοί είναι οι εξής:

Συνήθως, όλα τα μεταπτυχιακά του κόσμου που προσφέρουν Μάστερ, αναφέρονται με το κεφαλαίο γράμμα Μ. Έτσι, το MSc σημαίνει Master of Science, το MA Master of Arts, το MBA Masters in Business Administration κλπ. Υπάρχουν όμως και τα Postgraduate Diplomas ή Postgraduate certificates (PG Dip. PG Cert.) τα οποία  θεωρούνται λίγο «κατώτερα» του Μάστερ, αλλά το επίπεδό τους είναι ‘μεταπτυχιακό’. Για παράδειγμα, στη Μεγάλη Βρετανία αν κάποιος αποτύχει στη Μεταπτυχιακή του διατριβή αντί να πάρει Master, του χορηγείται PG Diploma συνήθως.

Οι μεταπτυχιακοί τίτλοι σπουδών έχουν γίνει περιζήτητοι στην αγορά εργασίας αφού η αγορά εργασίας έχει γίνει πραγματικά ανταγωνιστική. Στην Ελλάδα, η κατάσταση είναι ιδιόμορφη και αρκετά διαφορετική σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αφού χιλιάδες νέοι και νέες συνεχίζουν τις σπουδές τους μετά από το πρώτο πτυχίο με κάποιο  Master είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό δημιουργώντας μία πληθώρα πτυχιούχων οι οποίοι έχουν ‘ανεβάσει τον πήχη’ δραστικά. Μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είναι πρώτη από όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες στην εξαγωγή «φοιτητών» (π.χ. περίπου 25000 συνολικά στη Μεγάλη Βρετανία από τους οποίους οι μισοί περίπου κάνουν μεταπτυχιακό). Θα πρέπει να σημειωθεί όμως ότι το μεταπτυχιακό είναι αναγκαίο να γίνει για ουσιαστικούς λόγους, έτσι ώστε να γίνει το «άλμα» εργασιακά. Να μη γίνει απλά για τους τύπους.